Kako je počelo? Prosto, čovjek treba samo da se izgubi. To se upravo desilo čovjeku koji se zove Tjeri Sabin (Thierry Sabine). Bilo je to na trci od grada Abidjan (Obala Slonovače) do grada Nice (Francuska) dugačkoj oko 15.000 km, a koja se vozila 3 nedjelje. Na toj trci učestvovali su profesionalci. Tokom vožnje kroz Libijsku pustinju Tjeri Sabin se izgubio na svom motociklu i vjerovatno nikada za njega ne bi čuli da nije naišao Žan-Klod Bertran (Jean-Claude Bertrand) koji mu je spasao život. Bila je to 1977 godina. Ta avantura mu je promjenila život, htio je da pustinja postane bliža svakom. Zamislio je rutu od Pariza (Francuska) do Dakra (Senegal). Moto je bio: ,,Izazov za one koji učestvuju. San za one koji ostaju’’. Krenuo je u realizaciju projekta

1979
26. Decembra 1978 godine sa trga Trokadero (Place du Trocadéro) u Parizu krenula je povorka sa 170 učesnika. Ruta je išla kroz Francusku (do Marselja gdje su se učesnici ukrcavali na brod), Alžir, Niger, Mali i Senegal u ukupnoj dužini oko 10.000 km. Cilj je u glavnom gradu Senegala, Dakru. Upravo je ta razlika u pejzažu tokom trke, od urbanog područija do pustinje, od velikih gradova do zaseoka na marginama, donjela veliku popularnost ovom reliju. Trka je završena 14. Januara 1979 godine. Prvi pobjednik je Kiril Nevo (Cyril Neveu) za upravljačem Jamahe. On je tada imao 21 godinu.

1980
Pariz-Dakar reli je postigao toliki uspjeh da se na sledećoj trci na startu pojavilo 216 učesnika. Početak trke nije bio kao na prošlom takmičenju krajem godine, te je trka počela 1. Januara 1980, a završila se 23. Januara 1980 godine. I ove godine pobjeđuja Kiril Nevo (Cyril Neveu) što postaje pretpostavka da je prva legenda ovog relija stvorena.

1981
Treći reli se najkraće opisuje rečiju – haos. Početak je bio 1 jauara u Parizu, akraj 20 januara u Dakru. Trka je bila toliko popularna da u se ljudi prijavljivali sa svim mogućim vozilima pa se na startu našao i Rols Rojs npr. Na ovom reliju pobjeđuje Hubert Auroil za upravljačem BMW-a.

1982
Na startu je 382 takmičara (u svim kategorijama) koji su se sada već tradicionalno našli na trgu Konkord u Parizu. Ponovo je završetak u Dakru 20. januara. Pobjednik je Kiril Nevo (Cyril Neveu), ali ovoga puta za upravljačem Honde.

1983
Ruta relija je izmjenjena te ove godine vodi preko pustinje Tenere (južni i centralni dio Sahare). Taj dio je prestavljao noćnu moru mnogim takmičarima, pogotovo kada se tokom pešćane oluje izgubilo u pustinji 40 posada. Ipak, u roku od 4 dana svi su pronađeni živi. No, to je upravo ono što je ovaj reli dovelo na još veći nivo popularnosti, ta avantura, ta neizvjesnost … Taj reli je stvorio još jednu legendu, Huberta Auriolija koji je i pored pješčane oluje kroz pustinju Tenere došao 4 sata prije svih na cilj. On je i pobjednik relija za upravljačem BMW-a.

1984
Ruta je izmjenjena, a broj takmičara se popeo na 427 učesnika. Pobjeđuje Gaston Rahier (Gaston Rahier) za upravljačem BMW-a.

1985
Ove godne start nije na trgu Konkord već u blizini Pariza u Versaju. Drugi put uzsatopce za upravljačem BMW-a pobjeđuje Gaston Rahier.

1986
U hilihopterskoj nesreći gine organizator relija Tjeri Sabin (Thierry Sabine), francuski pjevač Danijel Balavuan (Daniel Balavoine), novinar Natali Udon (Nathalie Odent), pilot Fransis Ksavijer-Bagnoud (François-Xavier Bagnoud) i radio tehničar Žan-Pol Le Fur (Jean-Paul Lefur). Otac Tjerija Sabina Žilbert odlučuje da se trka nastavi, a Tjerijev pepeo je posut po afričkim pustinjama. Za upravljačem Honde pobjedu bilježi Kiril Nevo (Cyril Neveu).

1987
Žilbert Sabin je preuzeo organizaciju relija te se Dakar nastavlja odvijati. Među motociklistima je bila gusta borba među dosadašnjim pobjednicima (Kiril Nevo, Hubert Auroil i Gaston Rahier), no iz trke ispada Gaton kada poslije jednog pada lomi oba koljena. Za upravljačem Honde pobjeđuje Kiril Nevo (Cyril Neveu) što je njegova peta pobjeda.

1988
U Versaju na startu se pojavilo 603 vozila: 183 motocikla, 311 automobila i 109 kamiona, što je rekordan broj. Pobjedu bilježi Edi Orioli za upravljačem Honde.

1989
Pobjeđuje Žil Lalaj (Gilles Lalay) za upravljačem Honde. Ove godine je rekordan broj učesnika završio trku, naime, kroz ciljnu liniju prošlo 209 učesnika od 473 koliko ih je krenulo sa starta.

1990
Stratuje se ponovo iz Pariza sa trga La Defens. Broj takmičara se smanjio, pa se na startu pojavilo 465 učesnika. Pobjeđuje Edi Orioli za upravljačem Kađive.

1991
Učesnike ovog relija dok prolaze kroz Libiju obilazi Gadafi. Pobjeđije Stefan Peterosel za upravljačem Jamahe.

1992
Ruta se mjenja te ovo postaje najduži reli sa startom u Parizu i ciljom u Kejptaunu. Iako se uveo GPS opet je bilo naleta na peščane oluje, na ratne sukobe u Čadu, te promjena toka rijeke u Nambiji. U tim nemogućim uslovima u klasi utomobila pobjeđuje Hubert Auriolij koji postaje prvi pobjednik u automobilskoj konkurenciji, a koji je prije toga pobjeđivao vozeći motocikl (dva puta). Pobjednik u klasi motocikala je Stefan Peterosel za upravljačem Jamahe.

1993
Najmanji broj učesnika je obelježio ovaj reli koji se vratio na prvobitnu rutu od Pariza do Dakra. Od 154 učesnika jedna trećina je ostala zaglavljena u dinama u Mauritaniji. Treći put uzastopce pobjeđuje Stefan Peterosel za upravljačem Jamahe.

1994
Ruta relija je išla od Pariza do Dakra, pa opet do Pariza. Promjenjen je organizator relija. Pobjeđuje Edi Orioli za upravljačem Kađive.

1995
Prvi put da reli ne startuje iz Francuske. Start je ovoga puta u Španiji (Granada) te je reli sveden na svega 15 dana. Pobjeđuje Stefan Peterosel za upravljačem Jamahe.

1996
Ista ruta i četvrti put kao pobjednik s upisuje Edi Orioli za upravljačem Jamahe.

1997
Reli startuje u Dakru, pa poslije kruga po Africi završava se u Dakru. Pobjeđuje Stefan Peterosel za upravljačem Jamahe.

1998
Dvadeseto, jubilarno izdanje startuje u Parizu i završava se u Dakru. Stefan Peterosel za upravljačem Jamahe šesti put osvaja Dakar.

1999
Start je ponovu u Španiji (Andaluzija). Stefan Peterosel se ovoga puta nalazi za upravljačem automobila, a kao pobjednik se upisuje Ričard Sankt (Richard Sainct) za upravljačem BMW-a.

2000
Ovoga puta ruta relija ide od zapada ka istoku te se cilj nalazi ispod piramida u blizini Kaira. Broj učesnika ponovo raste te sada broji njih 400. Pobjednik je Ričard Sankt (Richard Sainct) za upravljačem BMW-a.

2001
Najveća promjena pravila je da više nema vazdušne podrške mehaničarskih ekipa. Pomenuću i automobile jer se prvi put kao pobjednik relija upisuje žena Juta Klajnšmit (Jutta Kleinschmidt). Među motociklistima pobjeđuje Fabricio Meoni (Fabrizio Meoni) za upravljačem KTM-a.

2002
Kao pobjednik se opet upisuje Fabricio Meoni (Fabrizio Meoni) za upravljačem KTM-a.

2003
Reli se završava u Egiptu a pobjednik je Ričard Sankt (Richard Sainct) za upravljačem KTM-a.

2004
I ove godine moram da pomenem automobile jer je pobjednik Stefan Peterosel koji je prije toga šest puta osvajao reli za upravljačem motocikla. Pobjednik među motociklistima je Nani Roma za upravljačem KTM-a.

2005
Stefan Petrosel dokazuje da onaj ko dobro vlada motociklom dobro će vladati I automobilom te ponovo pobjeđuje u konkurenciji automobile. Među motociklima na cilj prvi stiže KTM a vozio ga je Ciril Depre (Cyril Despres).

2006
Reli startuje iz Lisabona (Portugalija). Kao pobjednik se upisuje Mark Koma (Marc Coma) za upravljačem KTM-a.

2007
U klasi automobile pobjeđuje Stefan Petrosel što mu je deveta pobjeda na ovom reliju (šest na motociklu i tri u atomobilu). U klasi motocikala pobjeđuje Ciril Depre (Cyril Despres) za upravljačem KTM-a

2008
Dan prije starta trke u Mauritaniji su ubijena četri francuska turista. Ministarstvo spoljnih poslova Francuske je reklo da teroristi namjeravaju da napadnu učesnike relija te je dan pred start reli otkazan

2009
Zbog događaja iz prošle godine reli mjenja kontinent i po prvi put se ne odigrava na afričkom tlu. Afrički pejzaž mjenja pejzaž Južne Amerike (Argentina i Čile). Pobjednik je Mark Koma (Marc Coma) za upravljačem KTM-a

2010
Ponovo se odigrava na južnoameričkom tlu. Pobjeđuje Ciril Depre (Cyril Despres) za upravljačem KTM-a

2011
Pobjednik je Mark Koma (Marc Coma) za upravljačem KTM-a

Ekstremno je blaga rijec...
Evo male ilustracije

Da, ekstremno, a na temi gdje raspravljamo o ovogodišnjoj trci podstaklo me je da napišem i nešto o kontraverzama vezanim za ovaj reli. To su u prvom redu smrti.

Na prvom reliju 1979 godine poginuo je motociklist Patrice Dodin dok je namještao kacigu. Naime, na startnoj liniji etape namještajući kacigu izgubio je ravnotežu te pao sa motociklom i glavom udario o kamen. Prbačen je u bolnicu, ali je podlegao povredama.

6. januara 1981 godine prateći reli ginu Andrea Carisi, Giuseppe De Tommaso i Franco Druetta kada se Fiat Campagnola u kojoj su bili slupala.

7. januara 1982 godine motociklista Bert Oosterhuis, bivši šampion Holandije, u svojoj 41 godini
Na ovom reliju gine i francuska novinarka Ursula Zentsch kao i jedan prolaznik

14. januara 1983 godine gine motociklista Jean-Noël Pineau prilikom sudara sa vojnim vozilom

Tokom januara 1984 godine gine nepoznati gledalac u Burkini Faso

Tokom januara 1985 godine gine nepoznati gledalac u Nigeru pilot hilihoptera Philippe Beau u Mauritaniji.

2. januara 1986 godine poginuo je motociklista Yasuko Keneko koji se sudario sa automobilom koji nije učestvavao u trci (Peugeot 205). Vozać Pežoa je bio u alkoholisanom stanju. Japanski motociklista je u trenutku smrti imao 41 godinu.
14. jaunara 1986 godine u padu hilihoptera ginu organizator relija Tjeri Sabin (Thierry Sabine), francuski pjevač Danijel Balavuan (Daniel Balavoine), novinar Natali Udon (Nathalie Odent), pilot Fransis Ksavijer-Bagnoud (François-Xavier Bagnoud) i radio tehničar RTL-a Žan-Pol Le Fur (Jean-Paul Lefur)
24. januara 1986 godine na 40 km od cilja Giampaolo Marinoni pada sa svog motocikla kada mu ručica kočnice oštećuje jetru. Ta povreda nije odmah konstatovana te poslije dva dana umire zbog infekcije jetre.

Tokom januara 1987 poginuo je Henri Mouren iz ekipe za podršku posadi.

9. januara 1988 godine Kees van Loevezijn suvozač u kamionu nije preživio kada se kamion pri 180 km/h zakucao u dinu. Od siline udarca ispao je iz kamiona i na mjestu poginuo. Theo van de Rijt, vozač kamiona je teško povređen. Zbog toga se DAF povlači sa relija. Istog dana je poginuo i Patrick Canado kada je Range Rover uslijed problema sa upravljačem izgubio kontrolu i sudario se sa takmičarskim Mercedesom.
17. januara 1988 godine motociklista Jean-Claude Huger pri velikoj brzini gubi kontrolu nad motociklom te upada u jarak poslije kojeg slijedi jak udarac u glavu te pada u komu. Poslije dva dana je preminuo od posljedica udara.
18. januara 1988 godine pješak Baye Sibi gine.
21. januara 1988 godine gine nepoznati gledalac
22. januara 1988 godine gine još jedan nepoznati gledalac

9. januara 1990 godine poginuo je novinar Kaj Salminen

3. januara 1991 godine vozač kamiona Jacques Houssat (pobjednik relija te godine) udara sa svojim kamionom u takmičarski automobil u kome se nalazio François Picquot koji je kasnije u bolnici podlegao povredama zadobijenim u udesu
12. januara 1991 godine u Maliju pobunjenici su otvorili vatru na konvoj te je tom prilikom ubijen Charles Cabannes. Tada se otkazuju preostale dvije rute u Maliju, a u pratnji vojske karavana je izašla iz Malija.

27. Decembra 1991 godine Land Rover Defender se prevrće. Od siline udrca rol bar puca te tom prilikom ginu Laurent Le Bourgeois i Jean-Marie Sounillac.
7. januara 1992 godine gine motociklista Gilles Lalay. Poslije završene etape u laganoj vožnji ka kampu na njega naleće ambulatno vozilo. Poslije nekoliko sati je preminuo od posjedica udara.

2. januara 1992 godine gine nepoznati gledalac u Čadu.

4. januara 1994 godine motociklista Michel Sansen tokom brze vožnje asvaltom naleće na pjesak gdje gubi kontrolu i momentalno gine.

1. januara gine gledalac u Španiji Tomás Urpí
3. januara 1996 godine gine vozač kamiona Laurent Gueguen koji je imao tu nesreću da je u pustinji Maroka naletio na minu. Suvozač je preživio nailazak na minu.
12. januara gine nepoznati gledalac i Gvineji.

5. januara 1997 godine gine motociklista Jean-Pierre Leduc.

12. januara 1998 godine u Mauritaniji ginu 4 nepoznata putnika u autobusu

Tokom januara 1999 godine u Burkini Faso gine policajac

28. decembra 2001 godine gine prolaznik u Francuskoj.
8. januara 2002 godine gine mehaničar Daniel Vergnes kada je ispao iz tovarnog djela Tojote.

11. januar 2003 godine gine suvozač u Tojoti koja se prevrnula na krov.

6. januara 2005 godine motociklista José Manuel Pérez prilikom pada zadobija teške povrede stomaka. Izvađen mu je bubreg i dio jetre ali stanje se nije poboljšavalo. Tri dana poslije podliježe povredama.
11. januara 2005 godine gine motociklista Fabrizio Meoni koji prilokom pada lomi vrat. Zvanični uzrok smrti je prestanak rada srca. Tada se trka za motocikliste prekida. To je uzrokovalo da se od sledeće godine maksimalna brzina ograničava na 160 km/h. Istog dana u Senegalu gine petogodišnja djevojčica koja se zatekla u servisnoj zoni te je završila pod točkovima kamiona.

9. januara 2006 godine gine motociklista Andy Caldecott
12. januara 2006 godine desetogodišnji Boubacar Diallo iz Gvineje gine dok je prelazio ulicu jer u tom momentu nailazi trkački automobil koji ga udara.
14. januara 2006 godine dvanaestogodišnji dječak Mohamed N'Daw gine kada na njega naleće takmičarski automobil. Vozać automobila, litvanac Maris Saukans se povukao sa takmičenja.

9. januara 2007 godine gine motociklista Elmer Symons
20. januara 2007 godine uslijed srčanog udara na 14 km od cilja umire Éric Aubijoux. Vjeruje se da se zaustavio (jer je motocikl neoštećen) te onda umro. Ipak, po nalazima obdukcije moguće da je smrt nastupila od poslijedica pada koji je imao dan prije.

4. janura 2009 godine motociklista Pascal Terry u drugoj etapi ostaje bez goriva. Iako je poslao signal za pomoć niko nije pošao da ga potraži jer su na kraju etape konstatovali da je prošao kroz cilj. No, kroz cilj nije prošao on već njegov brat koji je takođe učestvovao u reliju. Nađen je poslije tri dana mrtav pedesetak metara od motocikla. Uzrok smrti je endem pluća.
9. januara 2009 godine kamion koji je prevozio gume za takmičare na redovnom putu udara u putnički automobil u kojem ginu Roberto de la Cruz Vera Hernández i Freddy Arucutipa Torres. Druga dva putnika u automobilu su prošla sa povredama.

2. januara 2010 gine gledateljka Natalia Sonia Gallardo kada je u grupu gledalaca uletelo vozilo koje je skrenulo sa kursa. Povređeno je još četri gledalaca.

13. januara 2011 godine takmičar Eudardo Amor gubi kontrolu nad svojim vozilom i udara u putnički automobil u kojem gine Marcelo Reales.

1. januara 2012 godine gine motociklista Jorge Andrés Martínez Boero
2. januara 2012 ginu gledaoci Luis i Tomás Soldavini (otac i sin) kada im se ruši avion. Oni su posmatrali reli iz vazduha.


Osim ovih poznatih smrtnih slučajeva tvrdi se da ima još smrti koje je prouzrokovao ovaj reli, a nisu evidentirane. Zato se 2006 godine formira CAVAD (Collectif pour les Victimes Anonymes du Dakar), u prevodu, kolektiv za anonimne žrtve Dakara. Snažne i zahtjevi da se reli u Africi prekine jer to loše utiće kako na ekologiju tako i na živote ljudi. U kampanju se ukljućio i francuski pjevač Reund koji je napisao pjesmu ,,500 šupaka na startnoj liniji'' posvećenu upravo Dakar reliju.



Organizatori odgovaraju da svaka Afrička država izaražava nezadovoljstvo ako se otkaže dionica kroz njihovu zemlju. Takođe kažu da se proj turista u tim državama poveća zbog trke, kao i da se u toku trke u atmosveru ispusti ukljen dioksida u količini u kojoj se ispusti tokom trke formule 1. Prestankom takmičenja u Africi zbog terorističkih pretnji 2008 godine na mnoga ova pitanja je stavljena tačka.

Devedestih godina, zaboravio sam tacno kad, je poginula citava posada kamiona DAF. Koliko se sjecam, neki od njih je od siline udara izletio kroz krov kamiona.