Ko to umije objasnit… valjda zbog “vjetra u kosi”, slobodnog duha, želje za novim, neviđenim, nedoživljenim, valjda zbog strasti koju osjetiš kad zabruje svi ti konji.
Posle dugo razgledanja, internet pretraživanja, raznih želja, shvatih da mi je na putu do “pravog motora” bolje da krenem redom
.I zgazih prvu stepenicu… cruzer Honda Rebel CMX 250 C. Za mene početnika sasvim solidnih 17 konja. Izdržljiv i pouzdan motor – tako kaže internet, a internet sve zna.
Posle par dana međusobnog opipavanja i gradske vožnje krenuh u prvi rajd. Kud ću, dje ću, odlučih se da posjetim rodni kraj i obidjem radove na novom putu Danilovgrad – Ostrog.
Krenuh iz Podgorice, preko Spuža i Martinića, u Goricu (prije Danilovgrada) se skreće desno pa polako uzbrdo.
E to je taj novi put za Manastir Ostrog. Prvih par kilometara radi se uveliko, što naravno ne ometa saobraćaj
Nailazim na Boan Kadića, selo koje je posle ubistva Knjaza Danila od strane Todora Kadića uništeno i raseljeno. Na tom mjestu 1998. godine počela je izgradnja
Manastira Sv. Dimitrija.
Zadržah se kratko i nastavih do mog sela poznatijeg kao Rio de Rova
, prvog sledeće posle Boana Kadiće. Svratih da obiđem staru porodičnu kuću, loze kojima se slabo bavim i zbog kojih sam često peglan od strane glave naše familije
Posle Rova počinje novi asfalt i ređaju se sela: Jovanovići, Brijestovo, Gornji i Donji Rsojevići, Vinići, Bare Šumanovića… Put, osim na nekim mjestima dje ima šodera
od radova, je dobar.
Ja iskezio ispod kacige – prvi rajd pa uživam, doduše s oprezom.
Stigoh do Donjeg, pa nastavih do Gorenjg Manastira. Bješe Preobraženje, pa masu naroda i turista putem i oko Manastira.
Evo i par istoriskijskih činjenica: Manastir Ostrog je smješten u planinskom masivu Ostroških greda na području između između Danilovgrada i Nikšića. Imenica ostrog izvodi
se od staroslovenskog Ostrog – ”utvrđenje, utvrđeno mjesto”. Gornji manastir podigao je 1665. godine episkop Vasilije Jovanović (Sveti Vasilije Ostroški) i jedan je od
najsposjećenijih svetilišta u hrišćanskom svijetu. Poštovanje je vremeno preraslo u kult svih vjera. Od tada počinju poklonička putešestvija mnogih vernika i nevernika, koji
tragaju za čudima Sv. Vasilija.
Odmorih, i krenuh nazad. Odlučih da idem redovnim putem preko Bogetića, Glave Zete za Danilovgrad.
Dakle, na Bogetiće lijevo i putem kojim se vozi poznata brdska auto trka “Glava Zete - Bogetići”.
Sa lijeve strane se vidi gigantski cjevovod koji od Budoša snadbijeva HE Glava Zete izgrađena 1954. godine.
Krivinu po krivinu, stigoh do na Glavu Zete - izletište, atraktivna prirodna oaza i neiskorišćeni potencijali Danilovgradske opštine.
Od Glave Zete, prilično zaraslim putem doputovah u Danilovgrad, prijestonicu Bjelopavlića, gradu (opet malo istorijskih činjenica) – pazaru koji je krajem XIX vijeka podigao knjaz Nikola u cilju stvaranja boljeg trgovinsko - privrednog kontakta Stare Crne Gore sa Brdima. Najvažniji detalj u nastojanjima za povezivanje obala rijeke Zete i čvršćeg povezivanja Stare Crne Gore i Brda je izgradnja mosta koja je počela 1868. godine, a završena 1870. godine. U spomen na svog oca mostu je knjaz dao ime vojvode Mirka, a novonastaloj varoši po svom stricu i prethodniku, knjazu Danilu – Danilovgrad.
Eto toliko o mom prvom motoru, prvom rajdu i prvom putopisu. Idemo dalje…
