. Mada, ovaj tekst bi mozda vise pristajao neđe đe se priča o automobilima, ali pošto mi svi imamo i automobil uz motor...nadam se da neće škoditi 
Za konstrukciju dizel motora i njegovo patentiranje je odgovoran Njemac Rudolf Diesel. On je 1892. godine konstruisao motor koji je kao pogonsko gorivo koristio smješu ugljene prašine i kompresovanog vazduha. Smješa se palila pod velikim pritiskom, što je i dan danas ostalo kao princip rada dizel SUS motora. Motor se ispočetka koristio samo za stacionarne mašine, zatim za brodove, tek je 20-ih godina prošlog vijeka nasao svoju primjenu u pokretnim mašinama, prvo u trakorima, pa kamionima i u željeznici..Značajan napredak u tehnologiji dizelaša je napravio, opet Njemac Robert Bosch, koji je konstruisao pumpu visokog pritiska (inače, u našoj zemlji koja je, naravno, tehnološko-obrazovno-kulturno razvijenija od ostatka Evrope i svijeta i danas se sve pumpe visokog pritiska zovu Boš pumpama
) Njenom konstrukcijom je dizel počeo da uzima svoje mjesto u auto industriji. Prvi automobil sa dizel motorom je bio Mercedes 260D iz 1936. godine. Pokretao ga je 4-cilindrični motor zapremine 2.545 kubnih centimetara sa bregastom osovinom u bloku, a ostvarivanje visokog pritiska neophodnog za ubrizgavanje goriva u komoru za sagorjevanje povjereno je, naravno, Bošovoj pumpi. Maksimalnu snagu od 45 KS motor je dostizao pri 3.000 obrtaja u minutu, što je bilo dovoljno da 1,6 tona teško vozilo pojuri do maksimalne brzine od oko 100 km/h. Značajna većina kupaca je, ipak, ostala vjerna benzincima. Nedostaci dizel motora u ovom periodu prevagnuli su nad prednostima - smatrani su bučnim, sporim i nedovoljno kultivisanim za pogon putničkih vozila (aluzije, pa i direktna poređenja sa kamionskim i traktorskim motorima provlače se i danas). Da bi se donekle ublažila grubost, primjenjivani su pretkomorni sistemi za ubrizgavanje goriva (indirektno ubrizgavanje), što je sa druge strane dovelo do pada ekonomičnosti i tako ugrozilo jedan od osnovnih argumenata koji su išli u prilog dizelu. Mnoge potencijalne kupce je odbila i veća početna cijena, za čiju kompenzaciju je valjalo prevaliti veeeeliki broj kilometara. Ekonomičnost, pouzdanost i robusnost, kao i niža cijena goriva, učinili su da prijatelji dizela postanu uglavnom oni koji su autom zarađivali hljeb - taksisti, trgovci i zanatlije. Meni, a i većini vas mislim, asocijacija za taksi je čuvena Mercedesova “stodvajestrojka” 
Svoje širenje na tržištu putničkih automobila krajem prošlog vijeka dizel može da zahvali razvoju turbo-dizela manjeg kapaciteta. Pristalice dizel motora su dugo morali da se zadovoljavaju modelima sa klasičnim turbo punjačem, iliti turbinom, po narodski
. Turbo punjač se pokretao radom izduvnih gasova i davao je dizel motorima živost, ali uz “traktorski” rad motora. Međutim, modeli sa turbo punjačem trošili su znatno više u odnosu na automobile sa običnim dizel motorima – u prosjeku za četvrtinu i više. Takav motor nije mogao da traje kao običan dizel, a još uvijek je zaostajao za benzincima, kako u ubrzanjima, tako i u maksimalnim brzinama. Prvi automobil na svijetu koji je imao turbo dizel motor sa direktnim ubrizgavanjem bio je Fiat Croma 2.0i.d.TD, koji je predstavljen 1988. godine. Ovaj automobil imao je nevjerovatno nisku potrošnju, ali se ipak odlikovao grubim radom i performanse su mu bile na nivou motora sa klasičnim turbo punjačem. Upotreba "Common Rail" sistema omogućila je da potencijali elektronskog upravljanja dođu do punog izražaja, a dizeli su konačno prestali da budu smatrani grubim i nekultivisanim mašinama. Iako prvi prototip ovog sistema potiče iz 60-tih godina, tek su 90-te dovele do intenzivnog istraživačkog i razvojnog rada koji je vrlo brzo doveo do masovne proizvodnje i korišćenja ovog sistema. Prvi su 1997. godine bili Alfa Romeo 156 1.9 JTD i Mercedes E 320 CDi, a i ostali proizvođači su veoma brzo tržištu ponudili prednosti Common Raila. Njegovo glavno svojstvo je "pametno" upravljanje sofisticiranim, komopjuterski kontrolisanim brizgaljkama, što omogućava optimizaciju procesa ubrizgavanja goriva koje pod visokim pritiskom čeka u razvodnoj magistrali ("rail" - odakle i naziv ovog sistema). Kratice koje koriste današnji proizvođači kao što su HDi, JTD, CDI, CRDi, TDCi, DITD, D-4D, dCi, DTI, TiD i D5 služe da označe isti (ne identičan) tip motora, koji se zove common-rail. Ovo su turbo dizel motori sa direktnim ubrizgavanjem, ali sa drugačijom tehnologijom od starih TDI motora. Da nebi bilo zabune, stari automobili iz 80-ih i sa početka 90-ih imaju oznaku TDI koja je kratica za Turbo Diesel Intercooler. Intercooler je sistem za hladjenje zraka koji ide iz turbo punjača u motor, osmišljen za regulaciju radne temperature mašine. Današnja kratica TDI (to je ono “i crveno” kako vele u oglase ) znači Turbo Direct Injection. Pošto je proces ostvarivanja visokog pritiska ođe, za razliku od klasičnih sistema (linijska, karateristična na Mercedes, i rotaciona, karakteristična za VW, pumpa visokog pritiska) razdvojen od procesa ubrizgavanja, moguće je da gorivo neprekidno bude pod veoma visokim pritiskom, reda veličine i do 2000 bara (2000 atmosfera), koji već sam po sebi doprinosi kvalitetnijem procesu.E sad...dizel vs benzin…u zadnje vrijeme bas tjera na razmisljanje. Što se tiče mog ličnog stava mislim da se nov dizel automobil ne isplati kupovati ukoliko ne prelazite preko 20000 km godišnje. Pogotovo ako se radi o nižoj klasi automobila. Velika razlika u cijeni na osnovu koje bismo mogli da sipamo benzin naredne 3 godine, te duplo i više duži servisni interval kod benzinaca tjeraju da se stavi prst na čelo. A kad je riječ o motorima, rekao sam na početku teksta…s obzirom koja je cijena onome motoru sa TDI mašinom i VCT transmisijom, o kojem je bilo riječi na forumu…nećemo ih brzo gledati kod nas.